سيم علىدوست خان قلعه بابوى كه در اول عنوان ( در ص 913 ) ذكر شده . چهارم حاجى محمد ابراهيم كرباسى كه در ( 1261 ) بيايد . پنجم حاجى سيد محمد باقر حجة الاسلام كه در ( 1260 ) بيايد . ششم ملا محمد شريف شريف العلماء كه در ( 1246 ) بيايد . هفتم سيد محمد مهدى خوانسارى كه هم در ( 1246 ) بيايد . هشتم حاجى ميرزا مسيح تهرانى كه در ( 1263 ) بيايد . نهم ميرزا هدايت اللّه قلعه بابوى كه در اول عنوان ( در ص 913 ) ذكر شد . و آن جناب در اين سال وفات كرده و بجنان جاويدان انتقال فرمود ، چنان كه اين مادهء تاريخ بر آن دلالت دارد : « ازين جهان بجنان صاحب قوانين رفت » 1231 و اين ماده مبنى بر اين است كه كلمهء ( اين ) بدون ( ا ) نوشته شود و اگر الف آن نوشته شود 1232 خواهد شد . و ماده ديگر بتعميه براى آن گفته‌اند بدين نحو : « ربود نافهء مشگ ختن ز ناف غزال » كه مقصود از ناف كلمه غزال حرف ( ز ) باشد و نافه مشگ ختن نقطهء آن ، و چون ربوده شد غزال و 1231 خواهد شد . و در « روضات » در هامش ( س 10 صفحه 519 ) در 1233 نوشته و مصراع مذكور اول را بدون الف ( اين ) آورده و گويد وى در اوائل عشرهء مشئومه اوائل هفتاد بود ، و در ( س 11 ) تصريح به 1231 نموده و نوشته در عين سال وفات صاحب « رياض » بوده ، انتهى . چنان كه ما وفات صاحب « رياض » را كه مقصود آقا سيد على كربلائى باشد در ( ص 909 ) در اين سال ( 1231 ) نوشتيم ، و در « منتظم ناصرى » و « تاريخ اصفهان » وفات آن هر دو را در 1213 نوشته و ظاهرا تاريخ اصفهان نقل از منتظم كرده باشد ، و نشايد گفت مقصود آن دو كتاب نيز 1231 بوده و در تشكيل ارقام هندى عدد آحاد و عشرات جابجا شده ؛ زيراكه آنها وقايع را سال‌به‌سال نوشته‌اند ، و ممكن است كه مآخذى كه از آنها نقل كرده‌اند رقمهاى اين دومرتبه جابجا شده باشد .